تکنولوژی

آشنایی با لایه اینترنت (IP)

آشنایی با لایه اینترنت (IP)

جوهرۀ اینترنت به گونه ای شکل گرفته است که مجموعه ای از شبکه های خودمختار را به همدیگر وصل مینماید. هیچگونه ساختار حقیقی و ثابتی نمیتوان برای اینترنت متصوّر شد.

این نکته را بایستی یادآور شویم که در قسمت”زیرشبکه“ از شبکۀ اینترنت تعدادی از خطوط ارتباطی با پهنای باند (نرخ ارسال) بسیار بالا و مسیریاب های بسیار سریع و هوشمند ، برای پیکرۀ شبکۀ جهانیِ اینترنت یک ”ستون فقرات“ 4 تشکیل داده است.

شبکه های منطقه ای و محلّی پیرامون این ستون فقرات شکل گرفته و ترافیک دادۀ آنها به نحوی از این ستون فقرات خواهد گذشت. ستون فقرات در شبکۀ اینترنت که با سرمایه گذاری عظیمی در آمریکا، اروپا و قسمت هایی از اقیانوسیه و آسیا ایجاد شده

است حجم بسیار وسیعی از بسته های اطلاعاتی را در هر ثانیه حمل میکنند و اکثر شبکه های منطقه ای و محلی یا ارائه دهندگان سرویس های اینترنت به نحوی با یکی از گره های این ستون فقرات در ارتباطند.

به گونه ای که در بخش قبلی اشاره شد قراردادی که حمل و تردّد بسته های اطلاعاتی و همچنین مسیریابی صحیح آنها را از مبدأ به مقصد ، مدیریّت و سازماندهی مینماید پروتکل IP نام دارد.

درحقیقت پروتکل IP که روی تمام ماشین های شبکه اینترنت وجود دارد بسته های اطلاعاتی را از مبداء تا مقصد هدایت مینماید ، فارغ از آنکه آیا ماشین های مبدأ و مقصد روی یک شبکه هستند یا چندین شبکۀ دیگر بین آنها واقع شده است.

ساده ترین تعریف برای پروتکل IP روی شبکۀ اینترنت بصورت زیر خلاصه میشود :

لایۀ IP یک واحد از داده ها را از لایۀ بالاتر تحویل میگیرد؛ به این واحد اطلاعات معمولاً یک ”دیتاگرام“ گفته میشود. امکان دارد طول این دیتاگرام بزرگ باشد ، در چنین موردی لایۀ IP آنرا به واحدهای کوچکتری که هر کدام ”قطعه“ نام دارد شکسته و با تشکیل

یک بستۀ IP به ازای هر قطعه ، اطلاعات لازم برای طی مسیر در شبکه را به آنها اضافه میکند و سپس آنها را روی شبکه به جریان می اندازد؛ هر مسیریاب با بررسی و پردازش بسته ها ، آنها را تا مقصد هدایت میکند. هر چند طول یک بسته IP میتواند حدّاکثر

64kbyte باشد و لیکن در عمل عموماً طول بسته ها حدود 1500 بایت است. ( این قضیه به دلیل آنست که اکثر شبکه های محلی دنیا اعمّ از Bus ، حلقه ، ستاره ، … طول فریمی نزدیک به یک تا چند کیلو بایت دارند) پروتکل IP مجبور است هنگام قطعه

قطعه کردن یک دیتاگرام ، برای کلّ آن یک شمارۀ مشخصه و برای هر قطعه یک شمارۀ ترتیب در نظر بگیرد تا آن دیتاگرام بتواند در مقصد برای تحویل به لایۀ بالاتر یعنی لایۀ انتقال بازسازی شود. (مجدداً تأکید میکنیم که در این مبحث ، دیتاگرام یک واحد

اطلاعات است که به صورت یکجا از لایۀ IP به لایۀ انتقال تحویل داده میشود یا بالعکس لایه انتقال آنرا جهت ارسال روی شبکه به لایۀ IP تحویل داده و ممکن است شکسته شود).

در کنار پروتکل IP چندین پروتکل دیگر مثل RIP ,RARP , ARP, ICMP , ... تعریف شده که پروتکل IP را در عملکرد بهتر ، مسیریابی صحیح، مدیریت خطاهای احتمالی یا کشف آدرس های ناشناخته کمک میکنند.

توانایی هایی که پروتکل IP و پروتکل های جانبی آن عرضه میکنند این امکان را فراهم آورده است که تمام شبکه ها و ابزارهای شبکه ای (مثل ماشین های میزبان ، مسیریاب ها ، پل ها ، و... ) فارغ از نوع ماشین و نوع سخت افزار و حتی با وجود تفاوت در

سیستم عامل مورد استفادۀ آنها ، بتوانند بسته های IP را با یکدیگر مبادله کنند. پروتکل IP ساختاری استاندارد دارد و به هیچ سخت افزار یا سیستم عامل خاصّ وابسته نیست.

محمد

محمد

برنامه نویس و کارشناس شبکه
دیدن ادامه مقالات

کارشناس شبکه و نرم افزار


برای ارسال دیدگاه لطفا ثبت نام کنید

نظرات کاربران